فیروزه‌کوبی اصل ایرانی

دوره صفوی - آغاز هنر فیروزه‌کوبی

قدیمی‌ترین آثار فیروزه‌کوبی متعلق به دوره صفوی است. در این دوره، هنرمندان با قرار دادن سنگ‌های فیروزه بر روی ظروف مسی و برنجی، آثار زیبایی خلق کردند که عمدتاً در دربار سلطنتی استفاده می‌شد. شهر نیشابور به دلیل معادن غنی فیروزه، به مرکز اصلی این هنر تبدیل شد.

دوره قاجار - گسترش و مردمی‌سازی

در دوره قاجار، فیروزه‌کوبی گسترش بیشتری یافت و به هنری مردمی تبدیل شد. جعبه‌های تزئینی، پیاله‌های سفر، قلیان‌های درباری و مجموعه‌های آینه و شمعدان تولیدات اصلی این دوره بودند. ساخت هر قطعه ماه‌ها زمان می‌برد و مهارت استادکاران ایرانی را نشان می‌داد.

خانواده‌های هنرمند نیشابوری

رازهای فنی فیروزه‌کوبی به صورت شفاهی در میان خانواده‌های نیشابوری منتقل می‌شد. هر خانواده فرمول ویژه‌ای برای چسب و تکنیک‌های ثابت کردن فیروزه داشت که آن را با کسی در میان نمی‌گذاشت. این سنت تا به امروز در برخی خانواده‌ها حفظ شده است.